|
|
|
|
|
آموزش زبان عربی ادامه مطلب |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه 4 دی1386ساعت 9:1 بعد از ظهر توسط علی شاطری
|
|
||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||
|
رشته انسانی - عربی 1و2
|
||||||||||||||||||||||||
|
+
نوشته شده در شنبه 3 آذر1386ساعت 10:25 بعد از ظهر توسط علی شاطری
|
|
||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||
|
سوم ریاضی - عربی 3 عمومی
|
||||||||||||||||||||||||
|
+
نوشته شده در شنبه 3 آذر1386ساعت 9:55 بعد از ظهر توسط علی شاطری
|
|
||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
قال علي (ع): (( مَن تعلم في شبابهِ كانَ بِمَنزِلةِ الرَسمِ في الحَجَرِ )) حضرت علي (ع)فرمود: آموخته هاي دوران جواني مانند نقشي است كه برسنگ حجاري شده باشدثابت وپايدارمي ماند . IMAM ALI peace upon him said: "Obtaining knowledge on young hood is link to engrave on stone" _____________________________________________________________________ 2- قال الامام المهدي (عج): ((اللهم تفضل علَي المتعلَمينَ بِالجُهدِ والَغبهِ)). حضرت ولي عصر امام مهدي (عج)فرمود: خدايابردانش آموزان شوق وتلاش براي تحصيل علم مرحمت بفرما. IMAM MAHDY peace upon him prayed for students. "O GOD please do students a favour and grace Them to study with pleasure and effort." _____________________________________________________________________ 3- قال علي (ع): ((يا مؤمنُ ان هذا العلمَ و الادبَ ثَمَنُ نفسكَ فاجتَهد في تَعَلُمِها فما يزيدُ مِن علمِكَ و اَدَبِكَ يزيدُ في ثَمَنِكَ و قَدرِكَ فانت بِالعلمِ تَهدَدي الي ربكَ و بالاَدَبِ تُحسِنُ خدمهَ ربكَ.)) حضرت علي (ع)فرمود: اي مؤمن همانا اين علم و دانش ، وادب ،ارزش واقعي توست.پس درآموختن آنها تلاش كن. زيرا هر چه دانش و ادب تو فزوني يابد ارزش توافزون مي گردد. بوسيله دانش به سوي خداي سبحان رهنمون مي شوي و با ادب خدمت به پروردگارت رابه نيكويي انجام مي دهي. IMAM ALI peace upon him said: "Obeliver surely this knowledge and courtesy are your price then try to learn them. IF your knowledge and courtesy becom much Your price will be high . then you are led to your lord by Knowledge and you can serve your lord with courtesy very well ." منبع: سيماي دانش آموز در سخنان معصومين(ع) |
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه 4 مرداد1386ساعت 11:30 بعد از ظهر توسط علی شاطری
|
|
||
|
|
|
|
|
قال علي (ع): (( مَن تعلم في شبابهِ كانَ بِمَنزِلةِ الرَسمِ في الحَجَرِ )) حضرت علي (ع)فرمود: آموخته هاي دوران جواني مانند نقشي است كه برسنگ حجاري شده باشدثابت وپايدارمي ماند . IMAM ALI peace upon him said: "Obtaining knowledge on young hood is link to engrave on stone" _____________________________________________________________________ 2- قال الامام المهدي (عج): ((اللهم تفضل علَي المتعلَمينَ بِالجُهدِ والَغبهِ)). حضرت ولي عصر امام مهدي (عج)فرمود: خدايابردانش آموزان شوق وتلاش براي تحصيل علم مرحمت بفرما. IMAM MAHDY peace upon him prayed for students. "O GOD please do students a favour and grace Them to study with pleasure and effort." _____________________________________________________________________ 3- قال علي (ع): ((يا مؤمنُ ان هذا العلمَ و الادبَ ثَمَنُ نفسكَ فاجتَهد في تَعَلُمِها فما يزيدُ مِن علمِكَ و اَدَبِكَ يزيدُ في ثَمَنِكَ و قَدرِكَ فانت بِالعلمِ تَهدَدي الي ربكَ و بالاَدَبِ تُحسِنُ خدمهَ ربكَ.)) حضرت علي (ع)فرمود: اي مؤمن همانا اين علم و دانش ، وادب ،ارزش واقعي توست.پس درآموختن آنها تلاش كن. زيرا هر چه دانش و ادب تو فزوني يابد ارزش توافزون مي گردد. بوسيله دانش به سوي خداي سبحان رهنمون مي شوي و با ادب خدمت به پروردگارت رابه نيكويي انجام مي دهي. IMAM ALI peace upon him said: "Obeliver surely this knowledge and courtesy are your price then try to learn them. IF your knowledge and courtesy becom much Your price will be high . then you are led to your lord by Knowledge and you can serve your lord with courtesy very well ." منبع: سيماي دانش آموز در سخنان معصومين(ع) |
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه 4 مرداد1386ساعت 11:29 بعد از ظهر توسط علی شاطری
|
|
||
|
|
|
|
|
اَلدَّرسُ التّاسعُ حُسنُ العاقبةِ سعيد: اَللهُ أكْبرُ! الإمام (ع): اَللهُ أكْبَرُ! فِيمَ تُكَبِّرُ؟ يا سَعيدْ! سعيد: هذه الكوفهُ تَبْدو مِن بعيدْ! الحُرّ: ها أنا الحرُّ الرّياحـﻰّ ! درس نهم حُسن عاقبت سعيد: الله اكبر امام: الله اكبر ! چرا "الله اكبر" مي گويي اي سعيد؟ سعيد : اين شهر كوفه از دور نمايان است. حر: هان اين منم حرّ رياحي ! الإمام (ع): أ علينا أم لَنا؟ الحُرّ: بَلْ عليكَ ! سعيد: كيفَ تَمْشـﻰ فـﻰ رِكابِ الظَّالمينْ ؟! كيفَ لا تُبْصِرُ نورَ الحَقِّ و النَّهْجَ الْمُبينْ؟! الإمام (ع): كُلُّكُمْ يَعْرِفُ أنّـﻰ طالبٌ إصلاحَ أمَّهْ، أفْسَدَتْها الطَّاغيهْ, حَكَمَتْها باغِيَهْ. الحُرّ: نَحْن عَطْشَي, يَابْنَ بنتِ الْمُصطَفي! امام: آيا عليه مايي يا با ماهستي؟ سعيد: چگونه در ركاب ستمگران راه مي روي؟ چگونه نور حق و راه آشكار را نمي بيني؟ امام: همه شما مي دانيد كه من خواهان اصلاح امّتي هستم كه طاغوت آن را فاسد كرده و تجاوز كار بر آن حكومت كرده است . حر: ما تشنه ايم اي فرزند دختر مصطفي! اَلإمام (ع) : وَزِّعوا الْماءَ عليهِم و علينا بالتَّساوﻯ و غداً يَأتـﻰ الْفَرَجْ. الإمام (ع): حانَتِ الآنَ الصَّلاةُ, أ تُصَلّـﻰ بِرِجالِكْ؟ الحُرّ: بل نُصَلّـﻰ كُلُّنا خَلْفَكَ يا سِبْطَ الرَّسولْ. الحُرّ: يا حسينُ بايعْ أنتَ أوتُسَلِّمْ! الإمام (ع): أفلا أنتم بَعَثْتُم لـﻰ رَسائلْ... و صَرَخْتُمْ مِن مَظالِمْ...؟! امام: آب را به صورت مساوي بر ما و بر آنان تقسيم كنيد و فردا پيروزي (گشايش) مي آيد. امام: الآن وقت نماز فرا رسيد . آيا همراه مردانت نماز مي خواني؟ حر: البته همه ما پشت سر تو نماز مي خوانيم اي نوه دختري پيامبر. اي حسين يا بيعت مي كني يا تسليم مي شوي. امام(ع): آيا شما نامه هايي برايم نفرستاديد و از ستمگريها فرياد نزديد؟! بُرَير: لَعْنَةُ اللهِ علي مَنْ رَوَّعَ آلَ الرَّسول. الإمام (ع) : ربِّ فَاشْهَدْ : ... خَذَلونا! كَذَّبونا! قد تَوكّلنا عَليكَ, ربِّ فَاشْهَدْ : ظَلَمونا! لَمّا سَمِعَ الْحرُّ كلامَ الإمامِ (ع) أقْبَلَ عَلي الْقومِ... الحرّ: أ تُقاتِلْ أنتَ هذا الرَّجُلَ؟ اِبنُ سَعْد: إﻯ... قِتالاً, سَتُشاهِدْ فيه إسقاطَ الرّؤوس! برير: لعنت خدا بر هر كه خاندان پيامبر را ترسانده است. امام(ع): پروردگارا شاهد باش : ... ما را خوار كردند! ما را تكذيب كردند! به تو توكّل كرده ايم، پروردگارا شاهد باش به ظلم كردند! وقتي حر سخن امام(ع) راشنيد به طرف قوم روي آورد. حر: آيا تو با اين مرد مي جنگي؟ ابن سعد: بله ... جنگ، به زودي انداختنِ سرها را در آن خواهي ديد. الحرّ يَقْتَرِبُ مِن الإمام (ع) و هو يَرتَعِدُ... أيُّها الْحُرّ لِماذا تَرْتَعِدْ ؟! أنْتَ مِنْ أشْجَعِ أهلِ الْكوفَةِ! الحرّ : إنّنـﻰ شاهَدْتُ نفسـﻰ بين نارٍ و نَعيمْ . ثُمَّ جاء الْحرُّ نحوَ الإمام (ع) نادِماً: يا إلَهـﻰ إنّنـﻰ رَوَّعتُ أبناءَ الرَّسولْ! فَلِذا أطْلُبُ منكَ الْمغفِرهْ و أريدُ المَعْذَرهْ! حر به امام نزديك مي شود در حالي كه مي لرزد. اي حر چرا مي لرزي؟! تو از شجاع ترين مردم كوفه هستي! حر: من خودم را ميان آتش و بهشت ديدم. سپس حر با پشيماني به سوي امام(ع) آمد: اي خداي من، به راستي كه من فرزندان پيامبر را ترساندم. پس من از تو آمرزش مي خواهم و معذرت مي خواهم. إنّهُ سِبْطُ النّبـﻰّ, إنّه عينُ علـﻰّ. هَل تَرَي لـﻰ يا إلهـﻰ تَوبةً؟! سَمِعَ الإمامُ (ع) نِداءَهُ و قال: عادَ - وَاللهِ - فَتانا الْحُرّ حرًّا... او نوه پيامبر است. او مانند علي است. آيا اي خداي من برايم توبه اي مي بيني؟! امام(ع) صداي او را شنيد وگفت: به خدا قسم كه جوان آزرده ي ما حر آزاده برگشت. تمرينهاي درس 8 عَيِّن الصَّحيحَ أو الخطأ علي حَسَبِ نَصِّ الدَّرسِ التّاسع: 1-كَبَّرَ سعيدٌ فَسَألَهُ الإمام (ع) : فِيمَ تُكَبِّرُ يا سعيد؟ الصَّحيحَ الخطأ 2-كان َ الحُرُّ الرّياحى مَعَ جُنودِ الإمام مِنَ البِداية. الصَّحيحَ الخطأ 3-كانَ عَدوُّ الإمام طالباً إصلاحَ أمَّةٍ حَكَمَتْها باغية. الصَّحيحَ الخطأ 4-صَلَّي الحُرُّ خَلْفَ سِبْطِ الرَّسول. الصَّحيحَ الخطأ 5-بَعَثَ أهلُ الكوفة رسائلَ الكثيرة لِدَعوة الإمام (ع). الصَّحيحَ الخطأ 6-عِندَما سَمِعَ الحُرُّ كلامَ الإمام (ع) أقبَلَ عَلَي القوم. الصَّحيحَ الخطأ 7-اِقتَرَبَ الحُرُّ نَحوَ الإمامِ و هو يَضحَكُ عَلَيه. الصَّحيحَ الخطأ 8-شاهَدَ الحُرُّ نَفسَهُ بَينَ نارٍ و نَعيمٍ. الصَّحيحَ الخطأ 9-طَلَبَ ابنُ سعدٍ المغفرة مِنَ الإمام (ع). الصَّحيحَ الخطأ 10-قال الإمامُ (ع) : عادَ و اللهِ فَتانا الحُرُّ حُرّاً. الصَّحيحَ الخطأ أكْمِل الفراغَ بالصيغةِ المناسبةِ: 1-..... الْعَمَلُ الصّالحُ دَرَجَةَ الإنسانِ. يَرْفَعُ تَرْفَعُ يَرْفَعانِ 2-اَلْعملُ الصّالِحُ ........ درجةَ الإنسانِ. يَرْفَع تَرْفَع يَرْفَعانِ 3-اَلْعلمُ و الإيمانُ ........الإنسانَ إلي اللهِ. تُقَرّ يُقَرِّبانِ يُقَرِّبُ 4-......... الْعلمُ و الإيمانُ الإنسانَ إلي اللهِ. يُقَرِّبانِِ تُقَرِّبُ يُقَرِّبُ 5-اَلمؤمنونَ .......... و لا يَكْذبِون أبداً. يَصدُقونَ يَصدُقُ يَصدُقانِ 6-.......... المؤمنونَ و لا يَكْذِبونَ أبداً. يَصدُقُ يَصدُقونَ يَصدُقانِ 7-اَلْأمّهاتُ ........ أنْفُسَهُنَّ فِى تربيةِ الأولادِ. تُتْعِبْنَ يُتْعِبْنَ تُتْعِبُ اِنْتَخِب التعريبَ الصحيحَ: 1- علم،انسان را به خداوند نزديك مي كند. العلمُ، يَقْتَرِبُ الإنسانُ إلي اللهِ. العلمُ، يُقَرِّبُ الإنسانَ إلي اللهِ. 2- وقت نماز رسيده است، الآن مي رويم و نماز مي خوانيم. حانَ وقتُ الصّلاةِ، نَذْهَبُ الآن و نُصَلّى. وَصَلَ وقتُ الصَّلاةِ، نَذْهَبُ الآنَ وَ نَقْرَأ الصّلاةَ. 3- آن ها نور حق را نديدند و از حقيقت دور شدند. اولئكَ ما شاهَدوا ضَوءَ الحقِّ و أبْعَدوا عَن الحقيقة. هُم ما شاهَدوا نورَ الحَقِّ و ابْتَعَدوا عَن الحقيقة. بِرَحمتِهِ بِرَحمتِهِ الْمؤمنَ الْمؤمنَ ; اللهُ اللهُ ; يُبَشِّرُ 1-يُبَشِّرُ ; اسم ظاهر مفعول به ضمير مستتر جار و مجرور اِملأ الْجدولَ مِن كلمات العباراتِ التاليةِ: إلي النّور إلي النّور مِن الظُّلُماتِ مِن الظُّلُماتِ ; قومَكَ قومَكَ ; 2-يا موسي ﴿ ..... أخْرِجْ 2-يا موسي ﴿ ..... أخْرِجْ ; اسم ظاهر مفعول به ضمير مستتر جار و مجرور اِملأ الْجدولَ مِن كلمات العباراتِ التاليةِ: ........ ﴾ ........ ﴾ عليكُم عليكُم نِعْمةَ اللهِ نِعْمةَ اللهِ ; واذْكُروا واذْكُروا ; 3-﴿ 3-﴿ ; . . السَّيِّئَةَ السَّيِّئَةَ 4-اَلْحَسَنَةُ تُذهِبُ 4-اَلْحَسَنَةُ تُذهِبُ ; مفعول به ضمير بارز ضمير مستتر جار و مجرور اِملأ الْجدولَ مِن كلمات العباراتِ التاليةِ: اَ لدَّرسُ العاشِرُ ...فيه شِفاءٌ لِلنَّاسِ! اَللهُ أنْزَلَ الْقرآنَ لِسَعادةِ الْبَشَرِ. و فيه ما يَضْمَنُ سلامَةَ روحِهِ و جِسْمِهِ. الاُمَّةُ الإسلاميّةُ لا تَتَقَدَّمُ إلّا بِشَعْبٍ سليمٍ بَعيدٍ عَن الأمراضِ الْفكريّةِ و النّفْسيَّةِ و الْجسميَّةِ. درس دهم ... درآن براي مردم شفا هست! خدا قرآن را براي خوشبختي بشر نازل كرد. ودر قرآن آنچه سلامت روح او و جسم او را ضمانت كند وجود دارد. امّت اسلامي جز با ملّتي سالم ودور از بيماريهاي فكري و رواني و جسمي پيشرفت نمي كند. والقرآنُ مِنْهاجٌ لِسَعادةِ الإنسانِ و عقيدةٌ لِلْحياةِ. و فـﻰ بعضِ آياتِهِ يُشَجِّعُ الْقرآنُ النّاسَ عَلي الاِسْتفادةِ من الطَّيِّباتِ الَّتـﻰ تَضْمَنُ سلامةَ الأبدانِ و تُسَبِّبُ نَشاطَ الاُمَّةِ و تَقَدُّمَها. ﴿ و جَنّاتٌ مِنْ أعنابٍ...﴾ اَلْعِنَبُ مِنْ أغْنَي العناصِرِ بالسُّكَّريّاتِ. و هـﻰ المادَّةُ الأساسيّةُ لِإيجادِ الطَّاقَةِ فـﻰ الجِسْمِ. و قرآن راه روشني براي خوشبختي انسان وعقيده اي براي زندگي است. در بعضي آيه هايش، قرآن مردم را به استفاده از چيزهاي پاك و خوشمزه اي تشويق مي كند كه سلامتي بدن را تضمين مي كند وسبب فعّاليّت امّت و پيشرفت آن مي شود. و باغهايي از انواع انگور انگور از غني ترين (سرشارترين) عناصر موادّ قندي است و مادّه اصلي براي ايجاد نيرو در بدن است. ﴿ والتِّينِ و...﴾ اَلْقيمةُ الغِذائيَّةُ لِهذه الثّمرةِ عاليةٌ جِدّاً و فيها مَوادٌّ مختلفةٌ كالْأملاحِ مِنَ الْفوسفورِ والْحديدِ و الْكالسيومِ. ﴿ فيهما فاكِهةٌ و...رُمّانٌ﴾ اَلرُّمّانُ غَنـﻰٌّ بعُنْصرِالْحَديدِ. و هو ضَرورﻯٌّ لِتكْوينِ الْكُرَيّاتِ الْحَمراءِ. ﴿... رُطَباً جَنيّاً﴾ قسم به انجير ارزش غذايي اين ميوه خيلي بالاست و در آن موادّ مختلفي وجود دارد مانند موادّ معدني از جمله فسفر و آهن و كلسيم . در آن دو ،ميوه و انار هست. انار سرشار از عنصر آهن است . و براي پيدايش گلبولهاي قرمز ضروري است. خرماي چيده شده هو أحدُ مُلوكِ الْفَواكِهِ الثَّلاثة: اَلْعِنَبِ و التِّينِ و الرُّطَبِ. اَلرُّطَبُ مع قَدَحٍ مِنَ اللَّبَنِ غِذاءٌ كامِلٌ. ﴿... شجَرةٍ مُبارَكةٍ زَيْتونةٍ...﴾ كُلُّ ما فـﻰ شجرةِ الزَّيْتونِ من وَرَقٍ وَ ثَمَرٍ وَ زَيْتٍ يَنْفَعُ النّاسَ. ﴿... و بَصَلِها...﴾ آن يكي از شاه ميوه هاي سه گانه است: انگور و انجير و خرما خرما همراه كاسه اي شير غذايي كامل است. درخت مبارك زيتون هر چه در درخت زيتون هست. - از برگ و ميوه و روغن- به مردم سود مي رساند . و پياز آن اَلأطبّاءُ يَسْتَعمِلونَ الْبَصَلَ فـﻰعِلاجِ بعضِ الأمراضِ و هو مفيدٌ لِتَطْهيرِ الْفَمِ مِنَ الْجَراثيمِ. ﴿...لَبَناً خالِصاً...﴾ اَللَّبَنُ غِذاءٌ كاملٌ و علماءُ التَّغذيةِ يَعْتَبِرونَهُ أفْضَلَ الْموادِّ الغِذائيَّة. ﴿...و عَدَسِها...﴾ پزشكان پياز را در معالمجه بعضي بيماري ها به كار مي برند و آن براي ضدّ عفوني كردن دهان از ميكروبها مفيد است . شير خالص شير غذاي كاملي است و دانشمندان تغذيه آن را بهترين موادّ غذايي به شمار مي آورند . ... وعدس آن ... هو غذاءٌ سهلُ الْهَضْمِ غنـﻰٌّ بالبُروتينِ. ﴿...و فومِها...﴾ ذَكَرَ الأطبّاءُ لِلثُّومِ أربَعينَ فائدةً طِبّيَّةً. ﴿... فيه شِفاءٌ لِلنّاسِ﴾ فـﻰ الْعَسَلِ سَبْعونَ مادّةً مختلفةً مفيدةً و هو مُبيدٌ لِلْجَراثيمِ. ﴿... لَحْماً طَريّاً﴾ آن غذايي آسانْ هضم و سرشار از پروتـﺌين است. ... وسير آن ... پزشكان چهل فايده پزشكي براي سير ذكر كرده اند. ... در آن براي مردم شفا وجود دارد . در عسل هفتاد مادّه مفيد وجود دارد و آن نابود كننده ميكروبهاست . ... گوشت تازه السَّمكُ مِنَ الأطْعِمةِ الْمفيدةِ لِأمْراضِ الْقَلْبِ. و فيه عنصرُ الفوسفورِ و فيه منافعُ لِلنّاسِ. ماهي از غذاهاي مفيد براي بيماريهاي قلب است . و در آن عنصر فسفر وجود دارد و در آن سودهايي براي مردم هست . |
||
|
+
نوشته شده در جمعه 7 اردیبهشت1386ساعت 5:18 بعد از ظهر توسط علی شاطری
|
|
||
|
|
|
|
|
سوال تستی عربی سال دوم دو فعل كدام گزينه حرف علّه آنها از يك نوع نيست ؟ 1) أقامَ / يُقيم 2) اُقيمَ / يُقام 3) باع / يبيع 4) قيل / يُقال نمایش پاسخ گزينه 3 صحيح است . در تمام گزينهها اعلال بالقلب صورت گرفته است در حاليكه در گزينه 3 در فعل باع ، اعلال بالقلب و در فعل يبيعُ ، اعلال بالاسكان صورت گرفته است . 1- أقام ( بروزن اَفعَلَ از باب افعال ) : اُقْوَمَأقامَ يُقيمُ ( بروزن يُفعِلُ از باب افعال ) : يُقوِمُيُقِومُيُقيمُ ; 2- أُقيم ( بروزن اُفْعِلَ مجهول از باب افعال ) : أُقوِمَاُقِوْمَأُقيمَ يُقامُ ( بروزن يُفعَلُ مجهول از باب ايفعال ) : يُقْوَمُيُقامُ ; 3- باعَ ( بروزن فَعَل ، ثلاثي مجرد ) : بَيَعَباعَ يبيعُ ( بروزن يفعِلُ ثلاثي مجرد ) : يَبْيِعُيبيعُ ; 4- قيلَ ( بروزن فُعِلَ مجهول ثلاثي مجرد ) : قُوِلَقِوْلَقيلَ يُقالُ ( بروزن يُفعَلُ مجهول ثلاثي مجرد ) : يُقْوَلُيُقالُ يادآوري : وقتي ميپرسند اعلال فعل چيست ، منظور آخرين مرحله اعلال است . -------------------------------------------------------------------------------- ميّز الخطأ فيما يلي ( مِن فعل « خاف يَخاف » و فعل « سارَ يَسير » ) : 1) سِرنَ : أمر و إعلاله بالحذف 2) سِرنَ : ماضٍ و إعلاله بالحذف 3) خِفنَ : ماضٍ و إعلاله بالحذف 4) خِفنَ: أمر و إعلاله بالحذف نمایش پاسخ گزينه 4 صحيح است. گزينه 1- قبل از حل اين تست دو قاعده زير را يك بار مرور ميكنيم : در فعلهاي اجوف هرگاه بر اثر التقاي ساكنين حرف « الف » حذف شود ، براي تعيين علامت حرف قبل از « الف » : 1- اگر خواستيم فعل ماضي بسازيم ، علامت حرف قبل از الف حذف شده از روي علامت همزه امر تعيين مي شود . بنابراين علامت در اين مواقع يا ضمّه است يا كسره . مثال : قَوَلْنَقالنقُلن ( يقوُلُعلامت همزه امر : ضمه ) سَيَرْنَسارنَسِرنَ ( يسِيرُعلامت همزه امر : كسره ) خَوَفْنَخافَنخفِنَ ( يخوَفُعلامت همزه امر : كسره ) 2- اگر خواستيم فعل امر بسازيم ، به علامت عينالفعل در فعل مضارع نگاه ميكنيم . تفاوت اين حالت با حالت قبل آن است كه اگر عينالفعل فتحه داشت ، علامت حرف قبل از الف هم فتحه خواهد بود: مثال : تَخوَفْنَتخافْنَخافْنَخَفنَ ( يخوَفُ : عينالفعل مفتوح ) اينك مراحل توليد هر يك از فعلهاي داده شده را بررسي ميكنيم : گزينه 1 : أمر : تسْيِرنَتسِيْرْنَتسِرنَسِرنَ گزينه 2 : ماضي : سَيَرْنَسارْنَسِرْنَ گزينه 3 : ماضي : خَوَفْنَخافنَخِفنَ ( چون همزه امر تخافُ مكسور است ) گزينه 4 : أمر : تَخوَفْنَتخافْنَتَخَفنَ ( چون عينالفعل يخافِ مفتوح است )خَفنَ پس همانطور كه ديديد خفِن فعل ماضي است و صورت امر آن به شكل خَفن درست است . -------------------------------------------------------------------------------- نوع اعراب فعل شرط در آية شريفة « إن تُقرِضُوا الله قَرضاً حسناً يُضاعفه لكم ..... » كدام است ؟ 1) اصلي 2) تقديري 3) فرعي 4) محلي نمایش پاسخ ان تقوضوا اللهَ قرضاً حسناً يضاعف ـه ل كم حرف شرط فعل – مجزوم – فاعله « و » مفعولبه منصوب مفعولبه ثاني منصوب صفت – تابع – منصوب فعل جواب شرط مجزوم مفعولبه محلاً منصوب حرف جر مجرور - محلاً -------------------------------------------------------------------------------- ما هو عدد الاخطأ في العباره التاليه : « لَن نهدأُ حتي نُحقِّقْ جميعَ اهدافَنا » 1) واحد 2) اثنان 3) ثلاث 4) اَربع نمایش پاسخ لن نَهدأَ حتّي نحقّقَ جميعَ اهدافِ نا حرف ناصبه فعل منصوب فاعله نحن مستتر حرف نصب فعل منصوب فاعله نحن مستتر مفعولبه منصوب مضافاليه مجرور مضافاليه محلاًَ مجرور -------------------------------------------------------------------------------- در كدام گزينه اعراب كلمه « الرّاعي » تقديري است ؟ 1) إنّ هذا الراعي دؤوب . 2) رأيت الراعي في المرتع. 3) ليس في المرتع الّا الراعي . 4) نحن نحبّ الراعي المجدّ . نمایش پاسخ گزينه 3 صحيح است . اسم منقوص ( الراعي ) در حالت رفع و جر اعراب تقديري و در حالت نصب اعراب اصلي ميگيرد . « الراعي » فقط در گزينه 3 مرفوع است ( اسم ليس ) و در ساير گزينهها منصوب است و اعراب ظاهري دارد . ترجمه : در علفزار جز چوپان نيست . -------------------------------------------------------------------------------- في ايّ جمله الفاعل من الاسماء غير المنصرفه ؟ 1) ذهب الطلّاب الي سفره علميّه . 2) لن نَهْدأ حتي نحقق جميع أهدافنا الاسلاميّه . 3) شاهدتْ طهران حفل انتصار الثوره الاسلاميّه . 4) سَّجل شبابنا المسلمون بطوله رائعه في الدفاع عن الاسلام. نمایش پاسخ شاهدتْ طهرانُ حفلَ انتصارِ الثورهِ الإسلاميّه فعل ماضي فاعل مرفوع مفعولبه منصوب مضافاليه مجرور مضافاليه مجرور صفت به تبع مجرور -------------------------------------------------------------------------------- در كدام گزينه اسم غيرمنصرف به كار نرفته است ؟ 1) أليس الله بأعلم بالشاكرين. 2) شبابنا المسلمون سجَّلوا في التاريخ بطوله رائعه في الدفاع عن وطنهم . 3) و زيَّنا السماء بمصابيح . 4) انّ شعبنا يتحمَّل جميع المصاعب لكي يحتفظ بعزّته . نمایش پاسخ شبابـُ نا المسلمونَ سَجَّلوا في التاريخِ بُطولهً رائِعهً في الدفاعِ عن وطنـِ هم مبتدا مرفوع مضافاليه محلاً مجرور صفت به تبع مرفوع فرعي خبر محلاً مرفوع فعل و فاعل ضمير بارز « و » جار و مجرور مفعولبه منصوب صفت به تبع منصوب جار و مجرور جار و مجرور مضافاليه محلاً مجرور -------------------------------------------------------------------------------- ما هو التعريب الدقيق العباره التاليه : « موفقيت را ميطلبيد در حالي كه راه آن را طي نميكنيد ! بدانيد كه كشتي روي زمين حركت نميكند ! » : 1) ترجون التوفيق و لم تقطعوا في الطريق ! عرفوا السفينه التي لاتجري علي الأرض ! 2) تطلبون النجاح و لاتسلكون طريقه ! اعلموا أنّ السفينه لاتجري علي الأرض ! 3) قد تطلبون التوفيق و لاتمشون في طريقها ! تَعرّفوا أنّ السفينه لاتتحرك علي الأرض ! 4) قد رجوتم الموفقيه و لم تسلكوا مسالكها ! اطّلعوا أنّ السفينه لاتمشي علي الأرض ! نمایش پاسخ تطلبون النجاح و لاتسلكون طريقه اعلموا أنَّ السفينهَ لاتجري عَلي الأرض فعل و فاعل ضمير بارز « و » محلا مرفوع مفعول و منصوب به فتحه حاليه فعل و فاعل ضمير بارز واو محلا مرفوع مفعول و منصوب ه : مضافاليه و محلاً مجرور فعل و فاعل ضمير بارز « واو » محلا مرفوع حروف مشبهه بالفعل اسم أنّ محلا منصوب خبر أنَّ محلا مرفوع ( فعل و فاعل ضمير مستتر « هي » ) جار و مجرور جمله حاليه محلا منصوب -------------------------------------------------------------------------------- مجهول فعل « دَعاكَ » با تغييرات كامل در جمله « اذا دعاكَ اَخُوكَ فأجِبْ » كدام است؟ 1) اذا دُعيتَ اخاكَ فَاجبْ 2) اذا دُعيكَ فَاجبْ 3) اذا دُعيك فَاجبْ 4) اذا دُعيتَ فَاجبْ نمایش پاسخ إذا دُعيتَ فـ أجِبْ ادات شرط فعل مجهول مبني بر سكون و نائب فاعل ضمير «تَ» فعل شرط «و» جواب شرط جواب شرط فعل و فاعل انت مستتر -------------------------------------------------------------------------------- اُعيدَ چه نوع فعلي است؟ 1) ماضي مجهول 2) مضارع مجهول 3) ماضي معلوم 4) مضارع معلوم نمایش پاسخ گزينه 1 صحيح است . فعل ( اُعيدَ ) با مبني بر فتحه بودن نشان ميدهد كه ماضي است و اگر نميداشت ميتوانست مضارع متكلم باشد. حرف عله آن نيز از (الف) به (ي) تبديل شده پس مجهول است : أعادَاُعيدَ گزينه 2: فعل ( اُعيدَ) نميتواند مضارع آن هم مجهول باشد . در فعل مضارع مجهول معتل اجوف و ناقص حرف عله به (الف) يا (ي) تبديل ميشود. گزينه 3 : در فعل ماضي معلوم هيچ وقت حرف اول مضموم نميشود. گزينه 4 : فقط فتحه لام الفعل ما را كمك ميكند كه بفهميم فعل مضارع نيست. -------------------------------------------------------------------------------- صيغه جمع مذكر مخاطب « يَستهدي » كدام است ؟ 1) تَستَهدونَ 2) تَستهديونَ 3) يَستهدونَ 4) يَستَهديونَ نمایش پاسخ گزينه 1 صحيح است . در چنين سؤالاتي اول سه حرف اصلي را تشخيص ميدهيم . سپس با قرار دادن سه حرف موردنظر در وزن صيغه خواسته شده ، اعلال آن را بررسي ميكنيم . يستهدي بروزن يستفعِلُ است و سه حرف اصلي آن « ه د ي » است . براي ساختن جمع مذكر مخاطب به وزن تستفعلونَ نياز داريم : تستفعلونَ « ه د ي » : تستهديُونَ تستهدُيْوْنَ تَستهدونَ -------------------------------------------------------------------------------- « يَستَطِعنَ » چه نوع معتلي است ؟ 1) اجوف 2) مثال 3) ناقص 4) لفيف نمایش پاسخ گزينه 1 صحيح است . معمولا وجود « س » و « ت » در كنار هم كمك ميكند كه بفهميم فعلي مربوط به باب استفعال است . به كمك اين نكته و آشنايي قبلي با حروف اصلي ميتوان گفت كه يَستطِعنَ بروزن يستفعلنَ بوده كه يك حرف آن حذف شده و آن حرف « عينالفعل » حرف وسط فعل بوده است . بنابراين سه حرف اصلي آن « ط و ع » و فعل اجوف است . يستَفعِلنَ « ط و ع » : يستطْوِعْنَ يَستَطِوْعْنَ يَستَطِعْنَ -------------------------------------------------------------------------------- « اَللّهُمَّ أَنْطِقْني بِالْهُدَي و أَلْهِمني التَّقوَي و وَفِّقْني لِلَّتي هي أزْكَي . » : 1) خداي من ، به من به هدايت سخنوري ده و پرهيزكاري را به من ياد بده و توفيق دستيابي به او كه وارستهتر است ، را عطا كن . 2) اي خدا ، مرا در مسير هدايت بگذار و به من پرهيزكاري عطا كن و بر انجام آنچه كه سزاوارتر است، توفيق ده . 3) خدايا ، به من سخن گفتن نيك بخشيدي و مرا پرهيزكار نمودي و مرا شايستهتر توفيق داري . 4) خدايا ، مرا به هدايت وادار به سخن گفتن كن و به من پرهيزكاري را الهام كن و مرا بر آنچه كه شايستهتر است توفيق بده . نمایش پاسخ اللهّم أنطِقْني بالهدي و ألهِمني التّقوي و وفِّقْني لِلَّتي هي أزكي مناداي علم مبني بر ضم فعل امر فاعل ضمير مستتر « انتَ » مفعول ضمير « ي » محلا منصوب جار و تقديرا مجرور حرف عطف فعل امر فاعل ضمير مستتر « انتَ » مفعول اول ضمير « ي » محلا منصوب مفعول دوم تقديرا ً منصوب حرف عطف فعل امر فاعل ضمير مستتر « انتَ » مفعول ضمير « ي » محلا منصوب جار و محلا مجرور مبتدا محلا مرفوع خبر تقديرا مرفوع -------------------------------------------------------------------------------- ما هو المناسب للفراغ «المشركون رفضوا عقيده التوحيدِ....» 1) المقدسه َ 2) المقدسهِ 3) مقدسهَ 4) مُقدسهِ نمایش پاسخ المشركونَ رَفَضوا عقيدهَ التوحيد المقدسه مبتدامرفوع فرعي خبر محلا مرفوع فعل وفاعل ضمير «و» مفعول به منصوب مضاف اليه مجرور صفت به تبع منصوب -------------------------------------------------------------------------------- كدام فعل متعدّي است ؟ 1) شَرُفَ 2) اِنْكَسَر 3) بَعُدَ 4) هيچكدام نمایش پاسخ گزينه 4 درست است . براي تشخيص فعل متعدّي در اين سوال به وزن فعلها توجه ميكنيم . گزينه 1 : شَرُف به معني « صاحب مقام شد » فعل ماضي بر وزن « فَعُلَ » است كه لازم ميباشد . گزينه 2 : إنكَسَرَ بر وزن « إنفَعَلَ » ماضي باب انفعال ، لازم و به معني « شكست » است . البته در فارسي فعل « شكست » دو وجهي است . يعني هم ميتواند لازم باشد و هم متعدّي و ترجمه نبايد شما را گمراه كند. گزينه 3 : بَعُدَ به معني « دورشد » فعل ماضي بر وزن « فَعُلَ » است كه حالت را نشان ميدهد و انجام كاري را بيان نميكند ، پس لازم است . -------------------------------------------------------------------------------- ما هو المناسب لِلفراغ : « اَليس ........ إخوهً» ؟ 1) المؤمنونَ 2) المؤمنينَ 3) المؤمنات 4) المؤمنَ نمایش پاسخ اَليسَ المؤمنون اَخوهً ; فعل ناقص اسم فعل ناقص – مرفوع به ون خبر فعل ناقص منصوب -------------------------------------------------------------------------------- ميز العباره التي جاء فيها الاعراب التقديري : 1) جاء هذا 2) ذهب هولاء 3) رايتُ القاضي 4) يجيءُ الفتي نمایش پاسخ گزينه 4 صحيح است . اسامي منقوص در حالت رفع و جر اعراب تقديري ميگيرند. « الفتي » فاعل و مرفوع تقديري است . گزينه 1 : « هذا » اسم مبني است و اعراب محلي ميگيرد.(اينجا هذا فاعل است و محلا مرفوع) گزينه 2 : « هولاء » فلاش بك به گزينه يك ! گزينه 3 : « القاضي » اسم منقوصي است كه مفعول و در حالت نصب واقع شده ، پس اعرابش ظاهر ميشود. -------------------------------------------------------------------------------- حركت آخر « سيوف » در عبارت « اِنْ كان دينُ محمدٍ لم يستقم الا بقتلي ، فيا سيوف خُذيني » كدام است ؟ 1) تنوين ضمه 2) تنوين فتحه 3) فتحه 4) ضمه نمایش پاسخ گزينة 4 صحيح است . « سيوف » پس از « يا » ( حرف ندا ) آمده است . كلمة پس از نيز فعل است . پس مضاف نيست . « سيوف » مناداي نكرة مقصوده است . ( يك اسم علم نيست . ) و مناداي نكرة مقصوده مبني بر ضم است . پس حرف آخر آن حتماً ضمّه دارد. ترجمه : اگر دين محمد جز با قتل من پابرجا نميماند ، پس اي شمشيرها مرا در بربگيريد. -------------------------------------------------------------------------------- ما هو اعراب « طلباً » في « يجتهد الناسُ في أعمالهم طلباً للمجد » ؟ 1) تمييز 2) مفعولبه 3) حال 4) مفعولله نمایش پاسخ گزينة 4 صحيح است . « طلباً » مصدر منصوبي است كه دليل وقوع فعل را بيان كرده . پس مفعولله است . گزينههاي غلط : 1- فعل جمله « يجتهدُ » مبهم نيست و تمييز نميخواهد. 2- فعل جمله « يجتهدُ » لازم است و مفعول نميپذيرد. 3- حال اصولاً مشتق است ولي مصدرها جامدند. ترجمه : مردم در كارهايشان به خاطر كسب بزرگي تلاش ميكنند. -------------------------------------------------------------------------------- ما هو التعريب الصحيح للعباره التاليه ؟ : « هر كس انساني را آموزش دهد او را از تاريكيهاي ناداني ميرهاند ! » 1) من يُعلِّمْ امرأً سوف يُخلّصه من الظلمات الجهل ! 2) من تَعلَّم إنساناً يُنجّيه من جهل الظلمات ! 3) من عَلِم امرأً نجّاه من الظلمات الجهل ! 4) من يُعلّمْ إنساناً يُنجِّه من ظلمات الجهل ! نمایش پاسخ مَنْ يُعَلِّمْ اِنساناً يُنَجِّه مِنْ ظلماتِ الجهلِ ( ادات شرط ) مبتدا محلا مرفوع فعل شرط و مجزوم فاعل : هو مستتر مفعولبه منصوب جواب شرط و مجزوم فاعل ضمير مستتر « هو » ه : مفعول محلاً منصوب جار و مجرور مضافاليه مجرور ; خبر محلا مرفوع -------------------------------------------------------------------------------- تَرجِمْ ما تَحتَهُ خطّ: جَلَسْنا تَحتَ شجرةٍ مُشْرِفَةٍ عَلَي تَلٍّ رَمْلىٍّ. كوچه تپّه رود عَيِّن الكلمةَ الغريبة: الذُّبابة الفراشةُ الفِضّيّةُ النَّحلة النَّملَةُ عَيِّن الترجمة الصحيحة: برادرِ بزرگِ فاطمه، از سفر برگشت. رَجَعَ أخو فاطمةَ الكبيرُ مِنَ الرِّحلَة. عادَ أخو فاطمةٍ الكبيرةٍ مِنَ السَّفَر. رَجَعَ أخا فاطمةَ الكبيرَ مِنَ المسافرة. كلمه هاي بين پرانتز را بر سر جمله هاي زير بياوريد و جمله ها را با تغييرات لازم بازنويسي كنيد الف: الحديقة ، خَلّابة. ( أصْبَحَ) أصْبَحَ الحديقةُ خلابةً. أصْبَحَتِ الحديقةُ خلّابةً. أصْبَحَتْ الْحديقةَ خلّابةٌ. ب: إرضاء النّاس غاية لا تُدْرَكُ . ( كَأنَّ) كَأنَّ إرضاءَ النّاسِ غايةٌ لا تُدْرَكُ . كَأنَّ إرضاءَ النّاسَ غايةً لا تُدْرَكُ . كَأنَّ إرضاءُ النّاسِ غايةٌ لا تُدْرَكُ . فعل اين جمله را مجهول كنيد و جمله را بازنويسي كنيد: يَفْتَحُ محسِنٌ بابَ الغُرفة. يُفْتَحُ بابُ الغُرفةِ . يُفْتَحُ بابَ الغُرفة يُفْتَحُ محسنٌ بابَ الغرفةِ. عَيِّن الصَّحيحَ فـﻰ تشكيلِ العبارةِ التّالية: لا سيف أقطع من الحق. لا سَيْفَ أقْطَعٌ مِنَ الحَقِّ. لا سَيْفَ أقطَعُ مِنَ الحَقِّ. لا سَيْفاً أقطَعُ مِنَ الحَقَّ. عَيِّن الكلمةَ الّتـى لَها إعرابٌ فرعي: كانَ فـﻰ بغدادَ رَجُلٌ زاهدٌ يَحْتَرِمُهُ النّاسُ جميعاً. عَيِّن الكلمةَ الّتـى لَها إعرابٌ تقديرﻯّ: حَكَمَ الْقاضى بِالعَدْلِ فـﻰ المَحْكَمَةِ. تَرجِمْ إلي الفارسيّة: الف: لَيْسَت الرَاحةُ إلّا بَعدَ التَّعَب و لا تَنْزِلُ النِّعَمُ مِنَ السَّماء جاهزةً. آسايش جز پس از خستگي نيست و نعمت ها آماده از آسمان فرو نمي آيد. راحتي جز بعد از زحمت به دست نمي آيد و نعمت ها آماده از آسمان فرود نيامده اند. ب: أ تَأمُرُنـى أن أكْسِرَ صناديقَ قومٍ قد تَوَكَّلوا عَلَي الله؟! آيا به من دستور دادي كه از صندوق هاي مردمي كه به خدا توكّل كرده اند دزدي كنم؟ آيا به من فرمان مي دهي كه صندوق هاي مردمي را كه به خدا توكّل نموده اند بشكنم؟ تَرجِمْ إلي الفارسيّة: الف: لَيْسَت الرَاحةُ إلّا بَعدَ التَّعَب و لا تَنْزِلُ النِّعَمُ مِنَ السَّماء جاهزةً. آسايش جز پس از خستگي نيست و نعمت ها آماده از آسمان فرو نمي آيد. راحتي جز بعد از زحمت به دست نمي آيد و نعمت ها آماده از آسمان فرود نيامده اند. ب: أ تَأمُرُنـى أن أكْسِرَ صناديقَ قومٍ قد تَوَكَّلوا عَلَي الله؟! آيا به من دستور دادي كه از صندوق هاي مردمي كه به خدا توكّل كرده اند دزدي كنم؟ آيا به من فرمان مي دهي كه صندوق هاي مردمي را كه به خدا توكّل نموده اند بشكنم؟ سؤالات میانترم درس صرف عربی2دانشگاه 1ـ در کدام گزینه صحیح نیست؟ الف) المؤمنون أکرم رجالٌ عند الله ب) أسمع بهم و أبصر یوم یأتوننا ج) العدل أوسع الأشیاء في التواصف د) جعلنا في کلّ قریة أکابر مجرمیها 2ـ کدام گزینه درست است؟ الف) الزیدان أفضل رجالٍ رأیتهما في حیاتي ب) مریمُ و فاطمة و زینبُ فضلیان من سعاد ج) فاطمةُ أفضل النساء د) هاتان أنفعا من هاتین 3ـ اسم تفضیل کدام گزینه درست است؟ الف) خُضْرَة أخضر ب) مخاصمة أشدُّ مخاصمةً ج) استضعاف أضعف د) عَلَّمَ أعْلَمَ 4ـ در کدام گزینه اسم مفعول در معنای اسم مکان و زمان است؟ الف) و الذي أخرج المرعی ب) اللهم اجعل محیاي محیا محمد و آل محمد ج) لا یمسّه إلا المطهرون د) و لکم في الأرض مستقرُّ و متاعٌ إلی حین 5ـ کدام گزینه اسم ابزار است؟ الف) میعاد ب) میقات ج) میزان د) میلاد 6ـ در کدام گزینه الف ممدودۀ زائده به کار رفته است؟ الف) هماز مشّاء بنمیم ب) الذین ینفقون في السراء و الضراء ج) أماراة الدول إنشاء الحیل د) و اجنب إلی الصحراء بالبقیع 7ـ کدام گزینه اسم منقوص نیست؟ الف) سعي ب) قاضي ج) موصي د) نواصي 8ـ کدام گزینه مصغّر «میزان» را نشان میدهد؟ الف) مُیْزَنْ ب) مُوَیْزِن ج) مُوَیْزِین د) مِوْزان 9ـ کدام گزینه مصغّر «أطفال» را نشان میدهد؟ الف) اُطَیْفال ب) اُطَیْفیل ج) اُطَیفول د) اُطَیْفِل 10ـ مصغّر کدام گزینه درست نیست؟ الف) فرزدق فُرَیْزِد ب) قمر قمیرة ج) کُتّاب کُوَیْتِبون د) أب اُبَيّ |
||
|
+
نوشته شده در جمعه 15 دی1385ساعت 7:41 قبل از ظهر توسط علی شاطری
|
|
||
|
|
|
|
|
ترجمه کامل درسهای عربی ۲ترجمه کامل درسهای عربی ۲
الدرس الأول / ص 1 / إلهي « پروردگارا ، قلبم را گشاده گردان ( به من شرح صدر عطا فرما ) و كارم را آسان نما و گره از زبانم بگشا تا سخنم را دريابند .» خدايا مرا از تاريكـﯽ هاﻯ توهمات خارج گردان و با نور آگاهـﯽ گرامـﯽ بدار . خدايا درهاﻯ رحمتت را بر ما بگشا . و گنجينه هاﻯ دانشت را به روﻯ ما باز كن . پروردگارا ... پروردگارا ، آسان گردان و دشوار مگردان . خدايا ، قلبم را شاد كن . خدايا ، راهـﯽ آسان و هموار بسوﻯ محبتت به من نشان بده . خدايا ، براﻯ شيطان بر قلب من راهـﯽ قرار مده ، و نه بر عملم براﻯ باطل ، راهنمايـﯽ . خدايا ، طاعتت را بر ما الهام كن و ما را از معصيت خود دور گردان . به ( اميد ) رحمتت ، اﻯ مهربان ترين مهربانان . الدرس الثاني / ص 12 / در خدمت بينوايان هوا گرم است و مردم در خانه هايشانند . امام علـﯽ (ع ) بسوﻯ بازار خارج شد . - الآن بيرون نرو .. - آفتاب ، سوزان است .. - نه .. شايد حاجتمندﻯ كمك بخواهد . و در راه .. - سنگين است .. سنگين است .. اما چاره نيست .. بچه ها .. گرسنگـﯽ .. تشنگـﯽ .. چكاركنم ؟ ا مام علـﯽ ( ع ) به او نگريست . آمد و كوزه را از او گرفت و به خانه اش برد و در مورد حالش از او سؤال كرد . - ( حضرت ) علـﯽ بن ابيطالب(ع) همسرم را به مرزها فرستاد و بعد از چند روز خبر مرگش را شنيديم . در حالـﯽ كه من صاحب كودكان يتيمـﯽ هستم و چيزﻯ ندارم . ( اين ) تنگـﯽ مرا مجبور كرده تا براﻯ مردم كار كنم . امام علـﯽ ( ع ) با ناراحتـﯽ به مركز حكومت رفت و زنبيلـﯽ كه در آن غذا بود ، برداشت و برگشت و در را كوبيد . - چه كسـﯽ در مـﯽ زند ؟ - من ، آن بنده اﻯ هستم كه كوزه را با تو برد . در را بگشا . چيزﻯ براﻯ بچه ها دارم . - خداوند از تو راضـﯽ باشد و بين من و علـﯽ بن ابيطالب ( ع ) داورﻯ كند . امام علـﯽ ( ع ) وارد شد و فرمود : همانا من دوست دارم ثواب بدست آورم . پس مرا براﻯ يكـﯽ از اين دو كار برگزين : آماده كردن نان يا بازﻯ با بچه ها . - من در درست كردن نان ، از تو تواناترم . پس تو با بچه ها بازﻯ كن . امام علـﯽ ( ع ) بسوﻯ دو كودكشان كوچكشان رفت و در دهانشان خرما گذاشت ، در حالـﯽ كه به هر يك ازآن دو مـﯽ گفت : پسر عزيزم ! در آنچه بر تو گذشت ، علـﯽ بن ابيطالب را حلال كن . يك ساعت بعد .. - برادر! تنور را روشن كن .. - خدايا ! خير و ثـوابت را بر اين مرد ببار .. اما .. علـﯽ بن ابيطالب .. چگونه .. ؟ او به حال درماندگان نمـﯽ نگرد .. ما درمانده ايم ، اما او .. امام علـﯽ ( ع ) مبادرت به روشن كردن نمود . زمانـﯽ كه آن را روشن كرد : بچش اﻯ علـﯽ ! اين جزاﻯ كسـﯽ است كه بيچارگان و يتيمان را فراموش كند . در اين هنگام خانمـﯽ آمد و خليفه ﻯ مسلمانان را مشاهده كرد و تعجب نمود . - اﻯ واﻯ بر تو .. آيا مـﯽ دانـﯽ او كيست ؟ او امير مؤمنان است . - واﻯ بر من .. چكار كنم ؟ پس با عذر خواهـﯽ بسويش رفت .. شرمم باد ! واﻯ بر من .. ببخشيد .. معذرت مـﯽ خواهم .. اﻯ امير مؤمنان ، ببخشيد .. - نه .. نه .. بلكه در آنچه از كارت كوتاهـﯽ كردم ، من از تو شرم دارم . الدرس الثالث / ص 27 / كتاب زندگـﯽ دانش و دين ، دو بال انسان هستندكه انسان فقط با آن ها مـﯽ تواند پرواز كند . و امّـت اسلامـﯽ ، امّـتـﯽ است كه به سوﻯ كمال و راستـﯽ در حركت بوده و به اين دو بال نياز دارد . اسلام از زمان پيدايشـش مسلمانان را بر تفكـّر و يادگيرﻯ تشويق كرد . به همين خاطر مسلمانان رساله ها و كتاب هاﻯ بسيارﻯ در تمام زمينه هاﻯ فكرﻯ و علمـﯽ مانند ادبيات ، فلسفه ، طب ، رياضيات ، فيزيك ، كشاورزﻯ و دارو سازﻯ و .. تأليف كردند . قرآن، قانون زندگـﯽ روزانه ﻯ ماست و كتابـﯽ نيست كه در مورد دانشها به تفصيل سخن بگويد . اما در آن بعضـﯽ نكات( اشاره هاﻯ ) علمـﯽ كه تاكنون دانش بشر برخـﯽ از آن را كشف كرده ، وجود دارد . بعضـﯽ از اين آيات از اين قرار است : 1 . اصليت ( ماهيت ) جهان : " همانا آسمان ها و زمين بسته بودند ، پس ما آن دو را شكافتيم . " ماهيت جهان ، رازي پيچيده است و اين آيه جهانيان را از بين ( توسط ) كلماتـﯽ مختصر، از حقيقت اين امر آگاه مي سازد:" آسمان ها و زمين به هم چسبيده بودند سپس خداوند بين آن دو فاصله انداخت . " محققان علم ستاره شناسـﯽ در قرن بيستم به نظريه اﻯ رسيدند كه خلاصه اش اين است كه ماده ﻯ اوليه ﻯ جهان ، جامد بوده سپس در آن انفجار شديدﻯ رخ داده و اجزاﻯ آن ماده ( از هم ) جدا شدند و آسمان ها و زمين تشكيل شدند. 2. خورشيد و ماه : " ماه را درآن [ در آسمان ها ] ( به عنوان ) نورﻯ قرار داد و خورشيد را چراغ . " كلمه ﻯ " چراغ " دلالت بر شيئـﯽ نورانـﯽ و به خودﻯ خود گرم دارد و كلمه ﻯ " نور " ، دالّ بر مجرد نور است كه در آن حرارتـﯽ نيست . ( اين ) آيه مـﯽ گويد : همانا ماه ، نورﻯ را از منبعـﯽ غير از خود كه حرارتـﯽ ندارد ، مـﯽ فرستد ؛ اما خورشيد ، به خودﻯ خود نورانـيست . پس منبعـﯽ براﻯ نور و حرارت مـﯽ باشد . و انسان ماهيت ماه را نفهميد مگر در قرن بيستم و پس از فرود آمدن اولين انسان بر سطح ( ماه ) . وﻯ كشف كرد كه ماه ، فقط سياره اﻯ سرد است كه درعين حال كه نور خورشيد را منعكس مـﯽ كند ، در آن نه اثرﻯ از آب است و نه اثرﻯ از زندگـﯽ ... 3 . چرخش زمين : " و كوهها را مـﯽ بينـﯽ و مـﯽ پندارﻯ كه جامد است در حالـﯽ كه مانند ابر در حركت است ( مـﯽ گذرد ) . " مسلماً وقتـﯽ تو به كوهها مـﯽ نگرﻯ ، گمان مـﯽ كنـﯽ كه ثابت است اما در حقيقت اين نيست . همانطوركه ابرها از مقابل تو مـﯽگذرند، كوهها نيز بدليل چرخش و حركت زمين ، مـﯽ گذرند و در حركتند . در زمان ما حركت زمين بر كسـﯽ پوشيده نيست ، اما تا چند قرن اخير براﻯ انسان ناشناخته بود . در اين زمينه ، داستان گاليله مشهور است . اين بود برخـﯽ اشارات علمـﯽ در آيات قرآن كريم كه علم تا كنون حقيقت آن را كشف كرده است . و مـﯽ دانيم كه اشارات علمـﯽ در آيات قرآن كريم ، به خودﻯ خود هدف نيست ، بلكه نشانه هايـﯽ است كه براﻯ ما درستـﯽ ادعاﻯ نزول قرآن را از جانب خداوند بلند مرتبه ثابت مـﯽ كند . " همانا در آن ، نشانه هايـﯽ براﻯ عاقلان است . " الدرس الرابع / ص 42 / زيبايـﯽ دانش 1. از خواندن آهنگ و لهو و لعب دورﻯ كن سخن حق رابگو و از بيهوده گويان بدور باش 2. تقـواﻯ خـدا پيشـه كن ، كه تقــواﻯ خــــدا با قلب هيچكس همسايه نشد مگر اينكه ( آن شخص ) به آن رسيد ( و دست پيدا كرد ) 3. كسـﯽ كه راهــزنـﯽ مـﯽ كند شجاع نيست ( بلكه ) شجاع كسـﯽ است كه تقواﻯ خدا پيشه كند 4. كـجـايـنـد نـمـــرود و كـنــعــان و آنــكــه بر زمــيـن پادشاه شد و حكم كرد و بر كنار نمود 5. عــلـم را بـجـو و تـنـبــلـــﯽ مــكــن ، كه خير و خوبـﯽ از افراد تنبل دور است ( چه ، دور است خير بر تنبلان) 6. خواب را ترك كن و آن را ( علم ) را بدست آور ، پس هر كه هدفش را بشناسد ، هر تلاشـﯽ را خوار مـﯽ پندارد . [ مفهوم آن است كه از هيچ تلاشـﯽ دريغ نمـﯽ كند . ] 7. با افزايش دانش است كه مـﯽ توان بينـﯽ دشمن را به خاك ماليد زيـبـايــــــــﯽ دانــش ، اصــــلاح عــــمـــــل اســـــــــــــــت 8. هـــيـچـگاه مــگـو اصـل و نـســب مـــن چــنـيـن و چـنان است اصل انسان جوانمرد ، آن چيزﻯ است كه بدست آورده است 9. ارزش انـسـان به آن كارﻯ است كه خــوب انـجــام مـﯽ دهــــد خــواه انـســــان آن را بــســـيار انـجــام دهــــــــد يا كم 10. آرزوهــــا را در دنــيـــــا كـــــم كــــــــن تا رســـــتگار شــوﻯ چرا كه نشانه ﻯ عقل انسان ، كم كردن آرزوهايش است « عمر بن الوردي »* * عمر بن الوردي : يكـﯽ از اديبان قرن هفتم است و ديوان شعرﻯ دارد كه اين لاميه ﻯ مشهور در آن موجود مـﯽ باشد . الدرس الخامس / صفحه ي53 / آهو و ماه من يك شكارچـﯽ هستم . براﻯ شكار حيوانات كم ياب به مناطق مختلف سفر مـﯽ كنم . در يكـﯽ از اين سفرها يك هفته ﻯ كامل را در يكـﯽ از جزاير استوايـﯽ گذراندم و به دنبال نشانه هاﻯ آهويـﯽ با شاخهاﻯ زيبا گشتم كه در اين منطقه سكونت دارد ( زندگـﯽ مـﯽ كند ) . يكـﯽ از ساكنين جزيره كه راه جنگلهايش را به خوبـﯽ مـﯽ شناخت ، مرا در اين شكار كمك كرد . هنگام غروب خورشيد ، زير يك درخت مشرف بر تپه اﻯ شنـﯽ نشستيم . پرتوهاﻯ نقره اﻯ ماه نمايان شد و آن منظره ، زيبا ودل پسند گشته و قلب ها را شيفته ﻯ خود نمود . در اين هنگام آهويـﯽ را ديدم كه به آرامـﯽ رو ﻯ شن راه مـﯽ رفت تا اينكه به بالاﻯ يكـﯽ ازتپه ها رسيد و نشست . نگاه كن ... نگاه كن ... اين همان آهو يـﯽ است كه تمام روز در جستجويش بودم . به شاخ ها ي زيبا و گرانبهايش نگاه كن كه مانند نقره اﻯ براق در نور ماه نمايان شده است . آهو متوجه وجود ما نشد . پس در حالي كه با شگفتـﯽ به ماه دقت مـﯽ كرد ، در نقطه اي ايستاد . سلاحم را برداشتم ... اما ... دستم قبول نكرد ... - چگونه آهويـﯽ را مـﯽ كشـﯽ كه مانند تو عاشق زيبايي است؟ او براﻯ مشاهده ﻯ ماه و مناجات با او ، پناهگاهش را در بين درختان ترك كرده ! اسلحه را روﻯ زمين گذاشتم و به همراهم گفتم : نه ... اين آهو را نمـﯽ كشم ... نظرت چيست؟! پاسخ داد : آفرين ... حق با توست ... حقيقتا او حيوان با احساسـﯽ است كه زيبايـﯽ را دو ست دارد . الدرس السادس / ص 68 / حقوق مردم - اﻯ عقيل ! بلند شو . هيچ چيز در خانه نيست . برادرت خليفه ﻯ مسلمانان و رييس حكومت است . نزد او برو تا كمـﯽ پول بدست آورﻯ . عقيل برخاست و بسوﻯ مركز حكومت رفت . در راه .. - ... برادرم فرمان رواﻯ كشور است ... ثروت ومقامـﯽ بدست خواهم آورد .. و باز نخواهم گشت مگر با كيسه هاﻯ پر ... حتماً .. هيچ شكـﯽ در آن نيست ! در مركز حكومت .. - سلام بر تو اﻯ برادرم ! اﻯ امير مؤمنان ! - وسلام و رحمت خدا برشما باد . - اﻯ علـﯽ ! نزدت آمدم تا با تو در مورد مشكلات زندگـيم صحبت كنم . - حسن ، پسرعزيزم ! لباسـﯽ به عمويت بپوشان .. امام حسن ( ع ) از لباسش به او پوشانيد . شب فرا رسيد . وقتـﯽ سر سفره نشستند تا شام بخورند ، عقيل چيزﻯ جز نان و نمك نيافت . و بسيار تعجب كرد . - اﻯ علـﯽ ! آيا اين سفره ﻯ فرمان رواﻯ كشور است ؟ آيا به ما اينگونه غذا مـﯽ دهـﯽ ؟ - آيا اين از نعمتهاﻯ خداوند نيست ؟ - چرا ( بله ) .. ولـﯽ .. - پس حمد و سپاس مخصوص خداوند است . - اﻯ علـﯽ! من بدهكارم و خانواده ام نياز به كمك دارند. آنها مرا بسوﻯ تو فرستادند تا با خبرهاﻯ خوشحال كننده بسويشان باز گردم. - قرضت چقدر است ؟ - هزارها درهم . - اين مقدار ندارم ، اما صبر كن تا حقوقم را از بيت المال بگيرم و با كمـﯽ از آن به تو كمك كنم . - بيت المال در دست توست در حالـﯽ كه تو در مورد حقوقت سخن مـﯽ گويـﯽ ؟! حقوقت چقدر است ؟ - هيچ فرقـﯽ بين من و ديگران در بيت المال نيست . مثل اينكه تو نمـﯽ پذيرﻯ .. اشكالـﯽ ندارد .. پس به بازار برو و قفل صندقها را بشكن ! - چه چيزﻯ در صندقهاست ؟ - پول هاﻯ بازرگانان ! - آيا به من فرمان مـﯽ دهـﯽ تا صندقهاﻯ افرادﻯ را بشكنم كه بر خدا توكل كرده اند و پول هايشان را در آنها نهاده اند ؟ آيا به من فرمان دزدﻯ مـﯽ دهـﯽ ؟ - پس تو چگونه به من فرمان مـﯽ دهـﯽ تا بيت المال مسلمانان را بگشايم و از پولهايشان به تو بدهم ، درحالـﯽ كه به خدا توكل كرده اند ؟ آيا دزدﻯ از يك فرد بهتر از اين نيست كه از تمام مسلمانان بدزدﻯ ؟ عقيل شرمنده شد و از خواسته اش پشيمان گشت . الدرس السابع / ص 83 / بر ضد ظلم انقلاب كن 1 . اﻯ قـدس ، اﻯ قـلـعه ﻯ پايـداران و استواران بـر ضـد ســتـم و ســتـمگــــران انـقــــلاب كـــــن 2 . بـسوﻯ روشــنـﯽ حركت كن ، پس به زودﻯ از جانب خدا برايت پيروزﻯ آشكارﻯ پديد مـﯽ آيد 3 . پـــــرنـــــدگــان ابــابــيــل از هـــر طــــرف بـــر( ســـر ) غــصـب كـنندگان سـنگ مـﯽ ريزند 4 . پـــس حـــركــت كــن و تـســلـيـم مـرگ مـشو كه ( زيرا ) تو مـقاومـتـﯽ هـستـﯽ كه نرمش ندارد 5 . آنها مهاجمان اشغالگرﻯ هستند كه اگر گل ( هاﻯ ) ما را بكشند، نخواهند توانست كه خواب و رؤيا را درنسل آينده از بين ببرند 6 . آنها گردنكشانـﯽ هستند كه اگرچه استخوان ما را شكستند ، هــر لـحـظـه مـا از مـــرگ مــتــولــد مـﯽ شــويــم 7 . مـانـنـد درخـتان زيـتـونـمان در " الجــلــيــل " با اطمينان بر زمينمان ( خاك وطنمان ) مـﯽ ميريم « صالح الهُـواري »(1) ( 1 ) : از شعراﻯ فلسطينـﯽ معاصر . نمايشنامه شخصيتها : حنظله ، ابو عامر ( پدر حنظله ) ، عبدالله بن أبـﯽ ( سر دسته ﻯ منافقان ) و گروهـﯽ از صحابه . صحنه ﻯ اول : ابو عامر : قدرت از ما سلب شد . چه كنيم ؟ پسرم ! دشمنـﯽ تا كـﯽ ؟ سخن محمد (ص ) تأييد نمـﯽ شود . اين يتيم پيروز نمـﯽ گردد . دين پدرانت را رها مكن . حنظله : پدر ! از من چه مـﯽ خواهـﯽ ؟ آيا پرستش بتها و سكوت در برابر ظلم ستمگران و فخر فروشيــشـان در برابر فـقـيران و حرام خواريشان را مـﯽ خواهـﯽ ؟ نه .. نه .. اين امر قابل قبول نيست . ( يا : اين ، امرﻯ غير قابل قبول است . ) - مسلماً تو فرزند نفرين شده ا ﻯ هستـﯽ . - پدر ! هيچ اطاعتـﯽ براﻯ آفريده ، در معصيت آفريدگار نيست . خداوند كه بزرگ و بلند مرتبه است ، فرمود : « و اگر آن دو( پدر و مادر ) تلاش كنند تا در آنچه كه به آن آگاهـﯽ ندارﻯ ، به من شرك ورزﻯ ، پس ، از آن دو اطاعت مكن . » در زده مـﯽ شود . - حنظله ! در را باز كن . من با عبد الله بن أبـﯽ قرار ملاقات دارم . - عبد الله : ابو عامر ! خوش آمدﻯ . امروز حالت چطور است ؟ بر تو آثار خشم است ، چرا ؟ - با اين جوانان چه كنيم ؟ عقل هايشان شستشو شده ( شستشوﻯ مغزﻯ شده اند . ) مـﯽ ترسم محمد (ص) به وسيله ﻯ اين جوانان ، تمام چيزهايي را كه در دست ماست ، بگيرد . - اجازه نمـﯽ دهيم . آنها گروهـﯽ اندك و ناچيزند . - اما .. اينها .. - سخت نگير . دارايي و جبروتمان را حفظ خواهيم كرد . من نقشه ا ﻯ دارم كه هيچ كس حتـﯽ شيطان آن را نمـﯽ فهمد . - آن چيست ؟ - همراه محمد (ص) به جنگ خواهيم رفت و وقت سختـﯽ او را رها مـﯽ كنيم . - ايده ا ﻯ عالـيست . مسلماً تو استاد شياطينـﯽ ! - بله .. بله .. به اميد ديدار . صحنه ﻯ دوم .. بعد از غزوه ﻯ احد - همانا ما از خداييم و بسوﻯ او باز مـﯽ گرديم . تعدادﯽ از بهترين ياران رسول خدا ( ص ) شهيد شد ه اند . - بله .. و در رأس آنها حمزه سيد الشهداء . - تا زمانـﯽ كه رسول خدا (ص) زنده است ، هر كدام از اينها آسان است . - « از جمله ﻯ مؤمنان كسانـﯽ هستند كه بر آنچه با خدا پيمان بستند ، راست گفتند . پس ، از ميانشان افرادﻯ از دنيا رخت بركشيدند و بعضـﯽ ديگر منتظرند . » - نگاه كن .. او كيست ؟ - او بهترين جوانان مدينه است . بر اينكه از بين جوانان او را از دست داديم ، تـأسف مـﯽ خوريم . - او حنظله است . - حنظله ؟ اين عاقلانه نيست . ديشب شب عروسيش بود . - درست است .. اما وقتـﯽ صداﻯ منادﻯ را شنيد كه به جهاد فرا مـﯽ خوانـد ، از خانه اش خارج شد و بسوﻯ ميدان جنگ شتافت و شهيد شد . - « پس سلام بر او روزﻯ كه متولد شد و روزﻯ كه مـﯽ ميرد و روزﻯ كه زنده برانگيخته مـﯽ شود . » الدرس التاسع / ص 109 / نيست براﻯ انسان مگر به اندازه ﻯ تلاشش مردم در راه اهدافشان به دنبال الگوهاﻯ والا و برترند تا آنها را نمونه و الگو يي براﻯ خود قرار دهند . زندگـﯽ بزرگان مشعلـﯽ براﻯ هدايت نسلهاست و هر كس آن را وسيله ﻯ هدايت خود قرار ندهد ، گمراه مـﯽ شود . « هر كه فرد دانايي براﻯ هدايت خود نداشته باشد ، هلاك مـﯽ گردد . » اما .. ا ينها چگونه پيشواﻯ ديگران شدند و چگونه نامشان در تاريخ جاودانه گشت ؟ اكنون به بعضـﯽ از برجستگيهاﻯ اين بزرگان اشاراتـﯽ مـﯽ كنيم . راحتـﯽ فقط بعد از سختـﯽ و رنج بوجود مـﯽ آيد ( يا : راحتـﯽ نيست مگر بعد از سختـﯽ . ) و نعمت ها از آسمان آماده نازل نمـﯽ شوند بلكه نتيجه ﻯ رنج و تلاش و تحمل سختـﯽ است . به اندازه ﻯ سختـﯽ است كه بزرگيها بدست مـﯽ آيند و هر كه بزرگـﯽ بخواهد ، شبها بيدار مـﯽ ماند همانا زكريا ﻯ رازﻯ ، پزشك مسلمان ، تحصيلات پزشكيش را در چهل سالگـﯽ آغاز كرده بود ، اما به اهدافش رسيد ، زيرا او در كارهايش با استقامت و پايدار بود . ميكل آنژ(1) مـﯽ گفت : اگر مردم مـﯽ دانستند كه من در زندگـﯽ چه مشكلات و رنجهايي را تحمل كردم ، از كارهاﻯ هنريم تعجب فقر اگر به تاريخ زندگـﯽ دانشمندان بنگريم ، مسلماً در مـﯽ يابيم كه اينها سختيها را تحمل كردند و دردهاﻯ بسيارﻯ در زندگيشان چشيدند . فارابـﯽ كه از بهترين دانشمندان دوران خود بود ، شب را براﻯ مطالعه بيدار مـﯽ ماند در حالـﯽ كه در خانه اش چراغـﯽ نبود . بنابر اين به خارج منزل مـﯽ رفت تا در نور چراغ نگهبانان مطالعه كند . ژان ژاك روسو (2) در خانه ﻯ ثروتمندان ، خدمت مـﯽ كرد . و هميشه مـﯽ گفت : چيزهايي در مـدارس بسيار ياد گرفته ام . امـا مدرسه ا ﻯ كه در آن بيشترين فايده را بردم ، مدرسه ﻯ بينوايي و تنگدستـﯽ بود . اخلاق موفقيت در زندگـﯽ بر اخلاق نيك استوار است . اين همان امير مؤمنان علـﯽ ( ع ) است كه مـﯽ فرمايد : « هر كه خودش را امام مردم قرار دهد ، پس بايد قبل از آموزش ديگران ، به خود آموزش دهد . » در شرح حال دانشمند بزرگوار و فيلسوف بزرگ " ملا صدرا " آمده كه او دانش آموزﻯ را نمـﯽ پذيرفت مگر به چهار شرط : 1 . مرتكب گناه نشود . 2 . دانش را براﻯ رسيدن به پـُستـﯽ دنيا يي طلب نكند . 3 . مال و ثروت را فقط به قدر كفايت بخواهد . 4 . از ديگران تقليد نكند و بر خودش اعتماد داشته باشد . ( 1 ) : ميكل آنژ : ايتاليايي و از بزرگان تاريخ هنر جهان در قرن شانز دهم ميلادﻯ . ( 2 ) : ژان ژاك روسو : نويسنده و فيلسوف فرانسوﻯ در قرن هجدهم ميلادﻯ . الدرس العاشر / ص 123 / بزرگوار است خداوند ، بهترين آفريننده همانا خداوند انسان را آفريده ، براﻯ او زيبايي و زينت را در طبيعت قرار داد و به او فرمان داد كه از آنها سود ببرد . اين زمين و آنچه كه از گياهان از آن خارج مـﯽ شود ، و اين رود ها و آنچه كه از آبـها در آن است ، و اين آسمان و آنچه كه از ستارگان در آن است، تمامش روزﻯ ِ بندگان مـﯽ باشد تا از آن براﻯ ساختن جامعه اﻯ خوشبخت بر اساس حق و عدالت ، سود بـَرَند . پس امت مسلمان از خوبيها و پاكيزه ها محروم نيست ، بلكه مكلف است كه از آن سود برد و بهره گيرد . « بگو چه كسـﯽ زينتـﯽ را كه خداوند براﻯ بندگانش خارج كرده ، حرام كرد ؟ » [ منظور نعمتهاست . ] [ اعراف / 32 ] زيرا آن ، سلامت و سعادت مردم را تضمين مـﯽ كند . اكنون بعضـﯽ از اين نعمتها را كه خداوند در جهان به وديعه گذاشته است ، تقديم مـﯽ كنيم : « همانا ما آسمان دنيا ( يا : آسمان نزديك ) را به زيور ستارگان آراستيم . » [ صافات / 6 ] گويي خورشيد ، ماه و ستارگان ، چراغ هاﻯ آسمان هستند كه جهان را از تاريكيها بسوﻯ نور خارج مـﯽ سازد و فرد گمراه را به سر منزل مقصود هدايت مـﯽ كند . « و آنها بوسيله ﻯ ستارگان هدايت مـﯽ شوند . » [ نحل / 16 ] علاوه بر اين ، آيا زيبايـﯽ طلوع و غروب خورشيد و حركات ماه كامل را بين ستارگان و داخل و خارج ابرهاﻯ باران زا نديدﻯ ؟ آيا براﻯ آفريننده ﻯ اين زيبايـﯽ سجده نكردﻯ ؟ « همانا خداوند از آسمان آبـﯽ را نازل كرد كه زمين سرسبز مـﯽ شود . » [ حج / 63 ] زمين با لباس سبز آراسته مـﯽ شود و چشمها از آن سود مـﯽ برند و با نگاه به آن ، شاد مـﯽ گردند . انسان بايد بداند كه تمام موجودات در تصرف و تسخير اويند و فقط براﻯ خدمت به او و رفع نيازش خلق شده است . « و اما به نعمت پروردگارت پس زبان بگشاﻯ . » [ ضحـﯽ / 11 ] « براﻯ شما از آسمان آبـﯽ را فروفرستاد پس با آن باغ هايـﯽ خرم ، رويانديم . ( منظور گياهان است . ) » [ نمل / 60 ] آيا در مورد دليل خلقت اين زيبايـﯽ در طبيعت انديشيديد ؟ خداوند كه پاك و منزه است ، فرمود : « همانا ما آنچه كه بر زمين است ، به عنوان زينتـﯽ براﻯ آن قرار داديم تا آنها ( مردم ) را بيازماييم كه كداميك بهتر عمل مـﯽ كنند ؟ » [ كهف / 7 ] « از هر جفتـﯽ زيبا برويانــْد . » [ حج / 5 ] گياهان فوايد بسيارﻯ دارند كه علاوه بر زيباييشان غذاﻯ انسان و حيوان را تأمين كرده و به پاكيزگـﯽ هوا كمك مـﯽ كنند . اﻯ كاش انسان راز اين زيبايـﯽ را دريابد .. باشد كه او آفريدگارش را با تمام موجودات بستايد : « هر كدام نماز و تسبيحش را دانست . » [ حج / 41 ] و از صميم قلبش تكرار مـﯽ كند : « پس خجسته باد خداوند ، بهترين آفرينندگان . » [ مؤمنون / 14 و … ] |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه 13 دی1385ساعت 10:50 بعد از ظهر توسط علی شاطری
|
|
||